Seven Psychopaths [4/5]

Σκηνοθεσία: Martin McDonagh
Σενάριο: Martin McDonagh
Ηθοποιοί: Colin Farrell / Sam Rockwell / Christoph Walken / Woody Harrelson / Abbie Cornish / Tom Waits / Olga Kurylenko
Πρεμιέρα: 8/11/12
Διάρκεια: 110 λεπτά

Ο Ιρλανδός θεατρικός συγγραφέας που έγινε σεναριογράφος και σκηνοθέτης Martin McDonagh αφού μας έδωσε το In Bruges,μία από τις καλύτερες ταινίες των τελευταίων χρόνων, επιστρέφει με τους Εφτά Ψυχοπαθείς.

To σενάριο της ταινίας είναι τόσο περίπλοκο που δεν γίνεται να το εξηγήσεις χωρίς να αποκαλύψεις σημαντικά στοιχεία για την εξέλιξη της ταινίας οπότε θα προσπαθήσω να πω όσο το δυνατόν λιγότερα.Η ταινία ακολουθεί τον Marty (Colin Farrell) έναν νεαρό αλκοολικό σεναριογράφο που αδυνατεί να γράψει το σενάριο για μία ταινία της οποίας έχει μόνο τον τίτλο.Ο τίτλος της ταινίας? Seven Psychopaths.Οι φίλοι του Billy (Sam Rockwell) και Hans (Christoph Walken) αποφασίζουν να τον βοηθήσουν αλλά βρίσκουν και οι τρεις το μπελά τους όταν ο Billy θα απαγάγει το αγαπημένο σκυλί ενός μεγάλου μαφιόζου που υποδύεται ο Woody Harrelson.

Αν το In Bruges αφορούσε το θάνατο και τις επιλογές που κάνουμε στη ζωή, το Seven Psychopaths μίλα όπως τονίζει ο σκηνοθέτης για την αγάπη και την ειρήνη.Όλα αυτά όμως μέσα από ένα παράλογο συνδυασμό ιδεών,αυτοσαρκασμού και επιρροών.
Στην ταινία βλέπουμε τον χαρακτήρα που ερμηνεύει ο Colin Farrell και ονομάζεται Marty να αντιμετωπίζει προβλήματα έμπνευσης και να κάνει κριτική για τις ταινίες της εποχής μας, που έχουν υπερβολική και ανούσια βία.Θέλει να γράψει κάτι πιο σοβαρό που μιλά για την αγάπη και την ειρήνη.Βλέπουμε τον χαρακτήρα του Sam Rockwell - που ονομάζεται Μπιλι Μπικλ - να είναι ένας μοναχικός τύπος που γίνεται δολοφόνος.Ειδικά σε μία σκηνή στην οποία ο Rockwell μιλάει στον καθρέφτη σαν ένας πιο κωμικός Travis Bickle γίνεται ξεκάθαρο από που εμπνεύστηκε ο χαρακτήρας του.Επίσης όλες οι ιστορίες,οι χαρακτήρες (οι περισσότεροι από αυτούς, όπως φανταζόμασταν είναι ψυχοπαθείς) και τα όνειρα που βλέπουμε στην ταινία συνδέονται κατά ένα περίεργο τρόπο που συνήθως λειτουργεί στις ταινίες του Ταραντίνο και των Κόεν. Γενικά υπάρχει διάθεση για αυτοκριτική του ίδιου του McDonagh σε στυλ Kaufman αλλά και φόρος τιμής σε παλιά western, κυρίως στο δεύτερο μισό της ταινίας όπου η πλοκή μεταφέρεται σε μία έρημο.

Οι χαρακτήρες που παρουσιάζονται στην ταινία είναι πολλοί και όλοι τους καλογραμμένοι.Το καστ είναι απο τα καλύτερα enseble της χρονιάς με πρωταγωνιστές τους αγαπημένους Farrell,Rockwell,Walken και Harrelson ενώ σε μικρότερους ρόλους βρίσκουμε τις γυναικάρες Abbie Cornish , Olga Kurylenko και Monique. (Αστείο το τελευταίο).Η κωμωδία είναι τόσο φυσική και οι χαρακτήρες καλογραμμένοι που δίνεται η ευκαιρία στους ηθοποιούς να ξεδιπλώσουν το μεγάλο ταλέντο τους.Αν και έχω ακούσει πολλές διαφορετικές απόψεις ο Sam Rockwell είναι εκείνος που κατά τη γνώμη μου ξεχωρίζει.Είναι ένας από τους πιο ταλαντούχους ηθοποιούς της γενιάς μας και όπως σε αρκετές ταινίες πριν,έτσι και εδώ κλέβει πολλές από τις σκηνές που συμμετέχει. Τέλος αξίζει να αναφέρω, ειδικά για εμάς τους φαν του Boardwalk Empire πως στην πρώτη σκηνή της ταινίας κάνουν την εμφάνιση τους δύο γνώριμα πρόσωπα ως serial killers που δεν είναι τελικά τόσο έξυπνοι όσο νομίζουν.

Εντελώς διαφορετικό λοιπόν από το In Bruges αλλά και πάλι δημιουργικό με τραβηγμένο σενάριο και καλογραμμένους διαλόγους, το Seven Psychopaths σηματοδοτεί την είσοδο του McDonagh στα χωράφια cult ταινιών. Από τις προτάσεις της χρονιάς με μπόλικη δράση,κωμωδία και εξαιρετικές ερμηνείες.Δεν νομίζω να μπορούσαμε να σκεφτούμε καλύτερους ψυχοπαθείς.

Total Recall [4/5]

Σκηνοθεσία: Len Wiseman
Σενάριο: Kurt Wimmer / Mark Bomback / Philip K. Dick (short story)
Ηθοποιοί: Colin Farell / Kate Beckinsale / Jessica Biel / Bryan Cranston / Bill Nightly
Πρεμιέρα: 06/09/12
Διάρκεια: 118 λεπτά

Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε δει ή τουλάχιστον ακούσει για την original Ολική Επαναφορά του Paul Verhoeven με πρωταγωνιστή τον Arnold Schwarzenegger.Στο remake όλη η ιστορία διαδραματίζεται στη Γη και όχι στον Άρη,Ο Κόλιν Φάρελ αντικαθιστά τον Άρνι και το ύφος της ταινίας παύει να είναι κωμικό.

Ο Κόλιν Φάρελ είναι ο Douglas Quaid,ένας συνηθισμένος άνθρωπος που δουλεύει σε εργοστάσιο,έχει μία πολύ όμορφη σύζυγο (Kate Beckinsale) που είναι όμως βαριεστημένος με τη ζωή του.Σε μία απόπειρα να ξεφύγει από την καθημερινότητα ο Quaid θα απευθυνθεί στην Rekall,προκειμένου να του εμφυτέψουν αναμνήσεις.Κάτι πάει λάθος όμως  και βρίσκεται μπλεγμένος σε μία περιπέτεια στην οποία χάνεται μεταξύ πραγματικότητας και αναμνήσεων.

Πιο πιστή σε σχέση με το original στη νουβέλα του Philip K. Dick  "We Can Remember it for you Wholesale" η καινούργια Επαναφορά τοποθετείται στο 2084,σε ένα περιβάλλον που θυμίζει έντονα τα Blade Runner και Minority Report όπου η Γη έχει χωριστεί στα ενωμένα Βρετανικά έθνη(κυβερνά ο Cohaagen - Bryan Cranston) και την αποικία.

Ο Κόλιν Φάρελ ,που δεν έχει τύχη με τις μεγάλες παραγωγές στην καριέρα του, είναι αξιόλογος ηθοποιός (τον περιμένω και στο φετινό Seven Psycηopaths) και αντικαθιστά εδώ τον Arni και τις ατελείωτες ατάκες του.Ναι το κλίμα παύει να είναι κωμικό αλλά ο Φάρελ δίνει μια πιο "cool" προσέγγιση στον χαρακτήρα του και κάπως πιο ρεαλιστική,αφού μπορείς να πιστέψεις ότι είναι ένας συνηθισμένος τύπος ,ο οποίος παρότι δεν ξέρει τη πραγματική του ταυτότητα φαίνεται άνετος στα κυνηγητά και το χειρισμό όπλων.Η Κate Beckinsale στο ρόλο του κακού εντυπωσιάζει και είναι πολύ πιο bad ass απ'ότι την περίμενα,ενώ ο Bryan Cranston , που θα μπορούσε τελικά να χρησιμοποιηθεί περισσότερο, ικανοποιεί σε έναν μονοδιάστατο ρόλο.

Μιλάμε για sci-fi του μέλλοντος οπότε όλα τα έξυπνα γκάτζετ υπάρχουν.Εκείνα όμως που πραγματικά εντυπωσιάζουν είναι όλα τα σκηνικά που δημιουργήθηκαν και φυσικά τα εξελιγμένα ειδικά εφέ.Οι δημιουργοί πραγματικά πρέπει να μελέτησαν το Blade Runner και να δημιούργησαν αυτό το cyberpunk κόσμο.Νομίζω δεν έχουμε δει κάτι τόσο όμορφα σχεδιασμένο στο είδος από το Minority Report.Επίσης άξιες αναφοράς οι σκηνές δράσης,τις οποίες περίμενα αρκετά over the top.Ο Wiseman προτίμησε αυτή τη φορά να συμβαδίζουν κάπως με την ιστορία και δίνει μία πιο ώριμη προσέγγιση,που έχοντας δει τις προηγούμενες ταινίες του δεν περίμενα.

Η ταινία φυσικά θα μπορούσε να έχει περισσότερη βαρύτητα αν περιλάμβανε όλες τις απορίες που υπάρχουν στα βιβλία του Philip K. Dick και αμφισβητούν αν αυτό που ζούμε είναι πραγματικότητα ή κάτι που το μυαλό μας υποδεικνύει.Τέτοια στοιχεία βλέπουμε ως ένα βαθμό σε ένα διάλογο του Bill Nightly με τον Colin Farell,αλλά στη μεγαλύτερη διάρκεια τα υπαρξιακά ζητήματα μένουν έξω από την ταινία.Όχι βέβαια πως υπήρχε αυτή η βαρύτητα στο original.Ενδιαφέρον θα παρουσιάσει η κυκλοφορία της ταινίας σε ένα extended director's cut,αφού ακούγεται πως κόπηκαν 17 λεπτά που οδηγούσαν σε ένα πιο ανοιχτό φινάλε,που αφήνει ερωτήματα για το τι πραγματικά συνέβει.

Αναφέρω λοιπόν πως η original ταινία βλέπεται ακόμη ευχάριστα και είναι από τις καλύτερες του Arnold(που είχε αμέτρητες ταινιάρες εκείνη την περίοδο).Η καινούργια Ολική Επαναφορά μπορεί να μην είναι μία ταινία πραγματικά αξιομνημόνευτη, έχει όμως εξαιρετική παραγωγή,πολύ δράση και η κυρία με τρία στήθη κάνει την εμφάνιση της.Έχει επίσης αρκετά διαφορετικό τόνο,ώστε να μπορεί να δικαιολογήσει την ύπαρξη της.Πιστεύω πως οι φαν την επιστημονικής φαντασίας και όσοι δεν έχουν δει το original θα την απολαύσουν περισσότερο.Κλείνοντας, σε μία χρονιά που μέχρι τώρα έχει απογοητεύσει με τις μεγάλες παραγωγές της το Total Recall καταφέρνει να ξεχωρίσει και να εντυπωσιάσει ως μία καθαρόαιμη sci-fi περιπέτεια

Horrible Bosses [3/5]

Σκηνοθεσία: Seth Gordon
Σενάριο: Michael Markowitz
Ηθοποιοί: Jason Bateman / Charlie Day / Jason Sudeikis / Kevin Spacey / Colin Farrell / Jennifer Aniston / Jamie Foxx
Διάρκεια: 100 λεπτά
Πρεμιέρα: 21 Ιουλίου 2011

Υπόθεση: Για τον Νικ, τον Κερτ και τον Ντέιλ το μόνο πράγμα που θα έκανε τη δουλειά τους πιο ανεκτή θα ήταν να δουν τα αφεντικά τους να γίνονται σκόνη. Η παραίτηση δεν είναι επιλογή, έτσι με τη βοήθεια λίγων παραπάνω ποτηριών και τις αμφίβολες συμβουλές ενός πρώην κομπιναδόρου, οι τρεις φίλοι θα σκαρώσουν ένα πολύπλοκο και φαινομενικά αλάνθαστο σχέδιο να ξεφορτωθούν μια για πάντα τα αφεντικά τους. Υπάρχει μόνο ένα πρόβλημα: ακόμα και τα πιο καλοσχεδιασμένα σχέδια είναι τόσο αποτελεσματικά, όσο τα μυαλά που κρύβονται από πίσω τους.

Να μια κωμωδία που αφήνει το δράμα και την κριτική στην άκρη και μοναδικός σκοπός της είναι να γελάσεις.Το Horrible Βosses με το εξαιρετικό καστ βασίζεται στους τρεις ταλαντούχους και δοκιμασμένους κωμικούς και κυρίως στο τσαλάκωμα της εικόνας των βασικών σταρ της που βρίσκονται σαν δεύτεροι και ερμηνεύουν με μεγάλη επιτυχία τους ρόλους τους.
Τον Bateman (ο οποίος είναι από τους πιο ταλαντούχους κωμικούς της εποχής μας και έχει συμμετοχές και σε διαφορετικά είδη ως ηθοποιός με αρκετά καλές ερμηνείες) βασανίζει στο γραφείο ο Spacey,τον αρραβωνιασμένο Day παρενοχλεί η sexy Aniston,ενώ ο Sudeikis έχει από πάνω του τον..διαταραγμένο Farrell.Οι τρεις φίλοι αγανακτούν και προσλαμβάνουν τον Foxx εν ονόματι Motherf@cker Jones για να σκοτώσει τα αφεντικά τους.

Σύγκριση έχει γίνει με το Office Space του 99 (στο οποίο έπαιζε πάλι η Άνιστον) αλλά έκεινο είχε κάπως περισσότερη κριτική ματιά στην κατάσταση του γραφείου και οι τρεις φίλοι δούλευαν στην ίδια εταιρία.(εγώ προσωπικά προτιμώ το Αφεντικά για Σκότωμα)
Επίσης η ταινία ακολουθεί κατά κάποιο τρόπο το πετυχημένο μοτίβο του Hangover έχοντας τρεις φίλους ώς πρωταγωνιστές απέναντι σε αστείες καταστάσεις το οποίο σίγουρα θα συνεχιστεί και με άλλες ταινίες.

Ο Gordon διαχείριζεται αρκετά καλά το σενάριο προωθοντας πρώτα τους ίδιους ηθοποιούς(καθένας τους ξεχωρίζει λίγο πολύ),τις ατάκες και τις κωμικές καταστάσεις,αφήνοντας πίσω του ορισμένες φορές την τραβηγμένη ίδεα του σκοτωμού(που ίσως δεν φαντάζει μακρινη για τους σημερινούς εργαζόμενους)
Αυτό που μας μένει τελικά είναι μια καθαρή κωμωδία που πετυχαίνει σε μεγάλο βαθμό το σκοπό της που δεν είναι άλλος από το να βγάλει γέλια και να περάσουν οι θεατές καλά.