Παρότι ανήκω στο κλάμπ με τους φανατικούς θαυμαστές του Stanley Kubrick, το The Shining δεν βρίσκεται στη λίστα με τις αγαπημένες μου ταινίες του θρυλικού σκηνοθέτη. Αυτό φυσικά δεν λέει κάτι για την ποιότητά της. Το The Shining, που κυκλοφόρησε το 1980 και βασίζεται στο ομότιτλο βιβλίο του Stephen King, απαιτεί, όπως πολλές άλλες από τη φιλμογραφία του σκηνοθέτη, συζήτηση και ανάλυση προκειμένου να καταλάβεις όσο το δυνατόν περισσότερα για το ποιο είναι το μήνυμα ή ο συμβολισμός της ιστορίας. Είναι επίσης από τις ταινίες που δεν φεύγει εύκολα από το μυαλό του θεατή εξαιτίας της μοναδικής ατμόσφαιρας, της ευρηματικής σκηνοθεσίας που παρέδωσε μερικά από τα πρώτα και καλύτερα tracking shots και της ερμηνείας του αφηνιασμένου Jack.
Στο Room 237 του σκηνοθέτη και editor Rodney Ascher πέντε άνθρωποι που δεν βλέπουμε ποτέ στην οθόνη κάνουν τη δική τους ανάλυση για το νόημα της ταινίας και το τι πραγματικά ήθελε να πει ο Stanley Kubrick. Μπορεί να είσαι ο μεγαλύτερος θαυμαστής του έργου του Kubrick, είναι σχεδόν σίγουρο όμως πως αυτοί οι άνθρωποι έχουν δει και μελετήσει την ταινία, που δίχασε κοινό και κριτικούς με την κυκλοφορία της στις αίθουσες, περισσότερες φορές.
Ποιος από εμάς δεν απολαμβάνει την αποκάλυψη μυστικών που υπάρχουν στο στοιχειωμένο ξενοδοχείο και πιο συγκεκριμένα στο δωμάτιο 237? Έτσι λοιπόν στα 90 λεπτά που διαρκεί το ντοκιμαντέρ βομβαρδιζόμαστε με διαφορετικές απόψεις που άλλοτε σοβαρές μιλούν για συνομωσίες που προσπαθούσε ο Kubrick να ξεσκεπάσει και άλλοτε γελοίες που δείχνουν την εμμονή που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος με κάποιο θέμα και μία ταινία. Το πέρασμα τα τελευταία 20 χρόνια από VHS σε dvd και πρόσφατα σε bluray επέτρεψε στους ομιλητές να αναλύσουν κάθε πόστερ στους τοίχους, κάθε παράθυρο και πλάνο και να εξηγήσουν τις τεχνικές του Kubrick που μοιάζουν με αυτές που χρησιμοποιούν διαφημιστές για να περάσουν υποσυνείδητα μηνύματα στους θεατές.
